بايد فورى آن را آب بكشند . ( مسأله 135 ) : اگر جلد قرآن نجس شود بايد آن را آب بكشند . ( مسأله 136 ) : گذاشتن قرآن روى عين نجس مانند خون ومردار ، هر چند عين نجس خشك باشد حرام است ، وبايد فورى بردارند . ( مسأله 137 ) : نوشتن قرآن با مركب نجس هر چند يك حرف آن ، حرام است ، واگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا با تراشيدن ومانندش آن را از بين ببرند . ( مسأله 138 ) : دادن قرآن به كافر هر چند سبب نجس شدن آن نشود حرام است ، بخصوص اگر مستلزم هتك باشد ، وگرفتن قرآن از أو واجب است . ( مسأله 139 ) : اگر ورق قرآن يا هر چه احترام آن لازم است مانند نوشته اسم خدا يا پيغمبر يا امام در مستراح بيفتد ، بيرون آوردن وآب كشيدن آن هر چند هزينه داشته باشد واجب است ، واگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است ، ونيز اگر تربت در مستراح بيفتد وبيرون آوردنش ممكن نيست بايد تا هنگامى كه يقين كنند به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند . ( مسأله 140 ) : خوردن وآشاميدن چيز متنجس حرام است ، وهم چنين است خوراندن آن به ديگرى ، وخوراندن آن به أطفال وديوانگان محل اشكال است ، ولى اگر خود طفل يا ديوانه غذاى نجس بخورد يا با دست نجس غذا را نجس كند وبخورد ، لازم نيست از أو جلوگيرى كنند مگر آن كه سبب ضرر أو باشد مانند خون ومردار وشراب . ( مسأله 141 ) : فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب كشيد ، اگر نجس بودنش را به أو بگويد اشكال ندارد ، هر چند خوراكى باشد . ( مسأله 142 ) : اگر ببيند كسى غذائى كه عين نجس در آن است مىخورد ، بنابر احتياط واجب بايد أو را مطلع سازد ، ولى اگر ببيند كسى با لباس نجس نماز مىخواند ، لازم نيست به أو بگويد .